البته وجوب استنابت در سال آينده در فرضى است كه خود نتواند حاضر شود و الا در صورت امكان لازم است كه خود مباشرتا به آن بازگشته و عمل را انجام دهد .
قوله : رجع له : يعنى ناسك براى رمى برگردد ، پس ضمير [ له ] به رمى عائد است .
قوله : فى ايامه : يعنى ايام رمى كه روزهاى يازده و دوازده و سيزدهم باشد و به آنها ايام التشريق گويند .
قوله : استناب فيه فى وقته : ضمير در [ فيه ] و [ فى وقته ] به رمى عائد است .
قوله : ان لم يحضر : يعنى اگر رامى خود حاضر نشد .
متن :
و يستحب النفر في الأخير لمن لم يجب عليه و العود إلى مكة لطواف الوداع استحبابا مؤكدا ، و ليس واجبا عندنا و وقته عند إرادة الخروج بحيث لا يمكث بعده إلا مشغولا بأسبابه فلو زاد عنه أعاده ، و لو نسيه حتى خرج استحب العود له ، و إن بلغ المسافة من غير إحرام ، إلا أن يمضي له شهر ، و لا وداع للمجاور و يستحب الغسل لدخولها .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
بر كسى كه توقف روز سيزدهم در منى واجب نيست مستحب است در همين روز آخر كوچ كند و به مكه بازگشته و طواف وداع بجاى آورد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 182
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٨٢