قوله : و ليس له ابداله بعد سياقه : ضمير در [ له ] به قارن راجع است و مرجع ضمير در سياقه [ هدى ] مىباشد .
قوله : المتحقق باحد الامرين : جمله صفت است براى [ سياقه ] و مقصود از احد الامرين اشعار يا تقليد مىباشد .
متن :
و لو هلك قبل ذبحه ، أو نحره به غير تفريط لم يجب إقامه بدله ، و لو فرط فيه ضمنه .
شرح فارسى :
ص : مرحوم مصنف مىفرماين :
اگر قربانى قبل از ذبح يا نحر هلاك شود بر ناسك واجب نيست براى آن بدل قرار دهد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
حكم مزبور در جائى است كه هلاكت حيوان مستند به تفريط ناسك نباشد و در صورت تفريط ضامن است يعنى بايد بدل براى آن تهيه كند .
قوله : قبل ذبحه او نحره : هردو ضمير به [ هدى ] عائد است .
قوله : بدله : يعنى بدل هدى .
قوله : و لو فرّط فيه ضمنه : ضمير فاعلى در [ فرّط ] و [ ضمنه ] به ناسك و در [ فيه ] به [ هدى ] عائد است .
متن :
و لو عجز عن الوصول إلى محله الذي يجب ذبحه فيه ذبحه ، أو نحره و صرفه في وجوهه في موضع عجزه ، و لو لم يوجد فيه مستحق أعلمه علامة الصدقة بأن يغمس
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 111
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١١١