ولى وى بعد از سوق كه بيكى از دو امر يعنى اشعار يا تقليد تحقق مىيابد حق ندارد آن را تبديل كند يا بفروشد .
قوله : متى ساقه و عقد به احرامه : ضمير فاعلى در [ ساق و عقد ] به قارن و ضمير مفعولى در [ ساقه ] و مجرورى در [ به ] به [ هدى ] و مجرورى در [ احرامه ] به قارن عائد است .
قوله : اشعره او قلده : ضمير فاعلى در هردو فعل به قارن و ضمير مفعولى هردو به [ هدى ] راجع است .
قوله : و هذا هو سياقه : مشاراليه [ هذا ] عقد احرام و ضمير در [ سياقه ] به [ هدى ] عائد است .
قوله : تغايرهما : يعنى تغاير سوق هدى با عقد احرام .
قوله : و لا يخرج عن ملك سايقه : ضمير فاعلى در [ لا يخرج ] به هدى راجعست چنانچه ضمير در [ سايقه ] نيز به [ هدى ] عائد است .
قوله : بذلك : يعنى به سوق و عقد احرام .
قوله : فله ركوبه : ضمير اول به [ سائق ] و ضمير دوم به [ هدى ] عائد است چنانچه ضمير در [ شرب لبنه ] نيز به هدى عائد است .
قوله : ما لم يضر به : ضمير به سوق برگشته و [ ماء ] در عبارت مصنف مصدريّه زمانيه مىباشد و تقدير عبارت چنين است :
فله ركوبه و شرب لبنه مدة عدم اضرارهما بنفس الهدى او - بولده .
قوله : او بولده : ضمير به [ هدى ] عائد است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 110
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١١٠