محاذى قرار نميگيرد حكمش اين است كه از مكانى محرم شود كه فاصله آن تا مكه به مقدارى باشد كه تمام مواقيت در آن مسافت قدر جامع داشته باشند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
و آن فاصله دو مرحله يعنى شانزده فرسخ است باعم از اينكه علم به اين مقدار فاصله داشته باشد يا ظنّ در خشگى باشد و يا در دريا .
و سپس در مقام دقّت در عبارت مىفرماين :
ما در توضيح عبارت متن قدر مشترك را به شانزده فرسخ تفسير نموديم در حالى كه قدر مشترك به كمتر از اين مقدار نيز صادق است پس عبارت ماتن اعم و تفسير ما اخص مىشود .
ولى بعيد نيست بگوئيم مقصود مصنف ( ره ) خصوص همان معنائى است كه ما در تفسير عبارتش آورديم زيرا تمام المشترك بين مواقيت شانزده فرسخ است .
و مقصود از تمام المشترك فاصله مسافت تمام و كامل مىباشد و قبلا گفته شد كه اين فاصله در تمام مواقيت به قدر همان 16 فرسخ است .
قوله : من قدر يشترك فيه المواقيت : ضمير در [ فيه ] به قدر راجع است .
قوله : و هو قدر بعد اه : مرجع [ هو ] قدر مشترك است .
قوله : لان المشترك بينها : ضمير در [ بينها ] به مواقيت راجعست .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 246
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٤٦