قوله : و ما فى حكمها : ضمير در [ حكمها ] به اجرت راجع است و مقصود از [ ما فى حكمها ] مثل خمس ، زكات ، كفاره و نذر مىباشد .
قوله : بنسبة ما بايديهم من المال :
مترجم گويد :
تقسيم اجرت حج به نسبت اموالى كه نزد اشخاص مذكور هست به اين نحو است :
مثلا اگر مال ميّت سىهزار تومان باشد نزد سه نفر به اسامى زيد ، عمرو ، خالد .
نزد زيد پانزده هزار تومان و پيش عمرو ده هزار تومان و خالد پنج هزار تومان به رسم امانت داشته باشد و اجرت حج پانزده هزار تومان است .
در اينجا نسبت مال نزد زيد ( 15000 تومان ) بمال پيش عمرو ( 10000 تومان ) يك ثلث بيشتر است يعنى ( 5000 كه ثلث پانزده هزار تومان مىباشد ) و مال نزد عمرو ( 10000 تومان ) يكنصف بيشتر از پول پيش خالد يعنى ( نصف ده هزار تومان ) بنابراين زيد از خالد دو ثلث بيشتر دارد در نتيجه از پانزده هزار تومان كه اجرت حج است هفت هزار و پانصد تومان بزيد و پنج هزار تومان به عمرو و دو هزار و پانصد تومان به خالد تعلق مىگيرد و چنانچه ملاحظه مىشود 7500 از 5000 يك ثلث يعنى 2500 تومان اضافه داشته و از 2500 كه خالد بايد بدهد دو ثلث يعنى 5000 تومان اضافه دارد چنانچه پولى كه عمرو بايد بدهد يعنى 5000 تومان يك
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 144
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٤٤