قوله : و عدم التّقرّب به : ضمير در [ به ] بصوم راجعست .
متن :
( و ) صوم ( الصمت ) بأن ينوي الصوم ساكتا فإنه محرم في شرعنا ، لا الصوم ساكتا بدون جعله وصفا للصوم بالنية .
شرح فارسى :
مرحوم مصنّف مىفرماين :
ديگر از روزههاى حرام روزه صمت و سكوت است .
مرحوم شارح مىفرماين :
مقصود از آن روزه آنست كه شخص نيّت كند روزه را در حال سكوت انجام مىدهم .
اين روزه از نظر شرع انور حرام و منهى است .
امّا اگر نيّت روزه كرد ولى طور نهار را ساكت بود بدون اين كه سكوت را بعنوان وصف و قيد براى صوم در نيّت بياورد اشكالى ندارد .
مؤلف گويد :
دليل بر حرمت روزه مزبور اخبارى است از جمله حديثى كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 7 ص 390 به اين شرح نقل نموده :
محمّد بن علىّ بن الحسين باسنادش ، از حمّاد بن عمرو و انس بن محمّد ، از پدرش ، از جعفر بن محمّد ، از آباء گرامش عليهم السّلام ( فى وصيّة النّبىّ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم لعلىّ عليه السّلام ) قال :
و لا صمت يوما الى اللّيل ( الى ان قال ) :
و صوم الصّمت حرام .
قوله : و صوم الصّمت : كلمه [ صمت ] بفتح صاد يعنى سكوت .
قوله : فانّه محرّم فى شرعنا : ضمير در [ فانّه ] به [ صوم الصّمت ] راجع است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 260
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٦٠