بر خود واجب كرده نيز حرام است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
نذر معصيت در اينجا به دو نحو تصوير مىشود :
1 - بعنوان شكر .
2 - بعنوان زجر .
و هركدام نيز به دو نحو متصوّر هستند :
امّا شكر :
الف : نذر كند اگر واجبى را ترك كرد بشكرانه آن جزائش را گرفتن روزه قرار دهد .
ب : نذر نمايد كه اگر حرامى را مرتكب شد بشكرانه آن چند روز روزه بگيرد .
امّا زجر :
ج : نذر كند اگر واجبى را بجاى آورد به جهت زجر از آن و اينكه ديگر اين عمل را مرتكب نشود چند روز روزه بگيرد .
د : نذر نمايد اگر حرامى را ترك كرد به جهت انزجار و اين ترك و اين كه من بعد ترك در خارج صورت نگيرد چند روز روزه بگيرد .
قوله : بجعل الجزاء شكرا : بيانست براى كيفيّت نذر معصيت .
قوله : او فعل المحرّم : يعنى جزاء را شكر بر فعل و ارتكاب حرام قرار دهد .
قوله : و زجرا على العكس : يعنى جزاء را بعنوان زجر از فعل واجب يا ترك حرام قرار دهد .
قوله : و صومه : يعنى صوم مزبور نيز حرام است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 259
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٥٩