بر خطيب واجب است ابتداء براى خواندن دو خطبه نيّت كند و نيز واجب است آن را به عربى و اجزائش را به ترتيبى كه گفته شد بخواند و نيز اجزاء نامبرده را پشت سر هم بجاى آورد .
و همچنين لازمست خطيب در صورت قدرت بطور ايستاده خطبه را بخواند و بين دو خطبه نشسته و محتويّات خطبه را بمستمعين بشنواند بطوريكه عدد معتبر از آنها كه پنج يا هفت مىباشد تمام بشنوند و نيز طهارت از حدث و خبث در حقّ وى واجب است اگرچه بعضى آن را لازم ندانستهاند ولى رأى صحيح اعتبار آنست و نيز خطيب بايد داراى ساتر باشد .
و سپس مىفرماين :
دليل بر اعتبار تمام اين امور اتّباع از صاحب شرع است .
قوله : و يجب فيهما : يعنى دو خطبه .
قوله : و الجلوس بينهما : يعنى بين دو خطبه .
قوله : فى اصحّ القولين : قائل اينقول از قدماء مرحوم شيخ طوسى در كتاب مبسوط و خلاف بوده و در مقابل ايشان مرحوم ابن ادريس اشتراط طهارت در خطيب را نفى فرموده است .
قوله : كلّ ذلك للاتّباع : مشاراليه [ ذلك ] امور مذكوره يعنى نيّت و عربيّت و ترتيت بين اجزاء و غيره مىباشد و مقصود از [ اتّباع ] پيروى از صاحب شرع مبين مىباشد .
قوله : و اصغاء من يمكن سماعه : كلمه [ اصغاء ] يعنى به گوش رسانيدن .
قوله : و ترك الكلام مطلقا : يعنى واجب است در اثناء
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 54
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٥٤