مرحوم شارح مىفرماين :
خلل را به سه قسم كردهاند :
1 - خللى كه از روى عمد و قصد حادث مىشود اعمّ از اين كه عامد به حكم تكليفى و وضعى آن عالم باشد يا جاهل .
2 - خللى كه بواسطه سهو حاصل مىشود .
شارح ( ره ) در تعريف سهو مىفرماين :
مقصود از سهو اينست كه معنا از ذهن غائب شده و بواسطه آن در بعضى از افعال اهمال پديد آيد .
3 - خللى كه بموجب شك در نماز بوجود آيد .
سپس در تعريف شك مىفرماين :
منظور از شك اينست كه ذهن نسبت به دو طرف فعل و ترك متحيّر و مردّد باشد و هيچكدام بر ديگرى رجحان نداشته باشد .
و سپس مىفرماين :
مقصود از خللى كه بواسطه عمد و سهو در نماز پيدا مىشود اينست كه بعضى از افعال و واجبات نماز را ترك كند و از خللى كه بواسطه شكّ پيدا مىشود اين نيست كه نقص فعلى در آن حاصل شود بلكه نفس ترديد و تحيّر در نماز خود نقص بوده و خلل به حساب مىآيد .
قوله : سواء كان عالما بحكمه : ضمير در [ كان ] به مصلّى راجع است و ضمير در [ حكمه ] به خلل راجعست .
قوله : بعزوب المعنى : كلمه [ عزوب ] به معناى خفاء و پنهان شدن است .
قوله : حتّى يحصل بسببه : ضمير مجرورى در [ بسببه ] بعزوب المعنى راجعست .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 175
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٧٥