شارح ( ره ) مىفرماين :
ديگر از نمازهاى مستحبّى نوافلى استكه در خصوص ماه مبارك رمضان وارد شده و آن طبق روايات مشهوره هزار ركعت است كه در مجموع اين ماه علاوه بر نوافل راتبه يوميّه و ليليّه بجاى آورده مىشوند .
كيفيت توزيع نوافل
در بيست شب اوّل هر شب بيست ركعت مستحبّ است به اين نحو كه هشت ركعت بعد از نماز مغرب و دوازده ركعت بعد از عشاء خوانده مىشود چنانچه عكس آن نيز جايز است .
و در ده شب اخير هر شب سى ركعت به اين نحو كه هشت ركعت بعد از مغرب و بيست و دو ركعت باقى را بعد از عشاء مىخوانند ، تا به اينجا از هزار ركعت هفتصد ركعت گفته شد باقى مىماند سيصد ركعت ديگر كه آن را در سه شب احياء يعنى شب نوزدهم و شب بيست و يكم و شب بيست و سوّم هر شب صد ركعت مستحبّ است خوانده شود و با توجّه به ارقام نامبرده معلوم مىشود كه از هزار ركعت پانصد ركعت آن در بيست شب اوّل است و پانصد ركعت ديگر در ده شب اخير واقع مىشود .
و جايز است در اين سه شب فقط به اداء همين صد ركعت اكتفاء كرده و ركعات ديگرى را كه قبلا از وظائف اين سه شب شمرديم به جاى نياورند و آن ركعات عبارت بودند از بيست ركعت در شب نوزدهم و شصت ركعت در دو شب ديگر چه آنكه در هركدام از دو شب احياء كه در دهه آخر هستند گفتيم سى ركعت مستحبّ است .