ركوع يا به دو سجده باشد و امثال آن و از همين قبيل است نذر نماز عيد را در غير وقت مقرّرش .
و حاصل ضابطه مشروع آنست كه فعلش قبل از نذر در وقت مورد التزام جايز باشد .
در نتيجه اگر دو ركعت نماز نشسته يا در حال راه رفتن يا نماز بدون سوره يا به غير قبله در حال حركت يا ركوب را نذر كند ، نذر در اين موارد منعقد مىشود .
و اگر هم نذر را مطلق گذارد و مقيّد به شرط و قيدى نكرد لازم است در وقت اداء آن شروط نماز واجب را در آن مراعات كند يعنى ايستاده و رو به قبله و با سوره مثلا آن را بياورد .
قوله : و هى تابعة للنّذر : ضمير [ هى ] بصلوة المنذور راجع است .
قوله : فى وقت ايقاعها : ضمير مؤنث به هيئة مشروعة راجع است .
قوله : انعقدت : يعنى انعقدت النذر .
قوله : و احترز بالمشروع : ضمير فاعلى در [ احترز ] به مصنّف ( ره ) راجعست .
قوله : عمّا لو نذرها عند ترك واجب : ضمير مؤنّث در [ نذرها ] به صلوة عود مىكند .
قوله : شكرا : يعنى نذر بشكرانه ترك واجب يا فعل حرام صورت گرفته باشد .
قوله : او عكسه : يعنى عند ترك محرّم او فعل واجب .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 150
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٥٠