جزء آن حساب شوند ولى در صورتى كه آشغال و زباله شمرده شود نه تنها اخراج حرام نيست بلكه مستحبّ نيز مىباشد چنانچه اخراج خاك از مسجد نيز همين حكم را داشته و همچون حصى مىباشد .
اگر سنگريزه يا خاك را كه اخراجش حرامست كسى بيرون برد واجب است فورا به مسجد برگرداند و در صورتى كه انتقال آلات مسجدى به مسجد ديگر را تجويز كرديم مىتواند به مسجد ديگرى كه به آن محتاج و مسجد قبلى از آن بىنياز مىباشد انتقال دهد .
قوله : اخراج الحصى منها : ضمير در [ منها ] به مساجد راجع است .
قوله : انكانت فرشا : ضمير در [ كانت ] به حصى راجعست .
قوله : امّا لو كانت قمامة : ضمير در [ كانت ] به حصى راجع بوده و كلمه [ قمامة ] بضم قاف آشغال را گويند .
قوله : استحبّ اخراجها : ضمير در [ اخراجها ] به قمامه راجع است .
قوله : و مثلها التّراب : ضمير در [ مثلها ] بحصى راجعست .
قوله : و متى اخرجت على وجه التّحريم : ضمير نائب فاعلى در [ اخرجت ] به حصى راجعست .
قوله : فتعاد وجوبا اليها : ضمير نائب فاعلى در [ تعاد ] به حصى و در [ اليها ] به مساجد راجعست .
قوله : او الى غيرها : يعنى غير مساجد .
مقصود از [ مساجد ] مساجدى است كه سنگريزهها را از آنجا
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 219
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢١٩