المعتبر منه في السجود مطلقا .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
دوم : مكان مصلّى بايد از نجاست مسرى و متعدّى خالى باشد و نيز محلّ سجده پاك باشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از نجاست متعدّى و مسرى آن است كه نجاست بمصلّى يا جامه و يا محمول نمازگذار را كه طهارتش در نماز شرط است آلوده كند نبايد در مكان باشد بنابراين نجاست غير مسرى مضرّ نيست چنانچه اگر تعدّى آن بقدرى باشد كه در نماز معفّو است مثل اينكه بدن يا لباس به كمتر از در هم آلوده شود يا البسهاى كه تنجّس آنها مضر به صحت نماز نيست متنجّس شوند همچون جوراب يا عرقچين و امثال آن ايراد و اشكالى ندارد .
قوله : طاهر المسجد : محل سجده كه مقصود مهر باشد بايد بطور مطلق پاك باشد هم از نجاست متعدّيه و هم از غير آن قوله : القدر المعتبر منه فى السّجود مطلقا : ضمير در [ منه ] به قدر راجعست و مقصود از [ مطلقا ] اينست كه نجاست متعدّى بوده يا غير متعدّى باشد .
متن :
( و الأفضل المسجد ) لغير المرأة ، أو مطلقا بناء على إطلاق المسجد على بيتها بالنسبة إليها كما ينبه عليه .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
سوّم : بهتر آن است كه مردان يا مطلق مكلّفين نمازهاى خود را در مساجد بخوانند .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 198
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٩٨