يعلم اين وجه القبلة .
قوله : و اعتباره حسن : ضمير مجرورى در [ اعتباره ] به اربع راجع است .
قوله : لانّ الصلاة كذلك : يعنى صلوة الى اربع جهات .
[ حكم مصلى در صورت انحراف از قبله ]
قوله : او الانحراف عنه بما لا يبلغ اليمين و اليسار : چنانچه در شرح گفتيم مقصود از اين عبارت نه اينستكه قبله اگر نزديك نقطه مشرق بوده و مصلّى به مغرب نماز خوانده باشد يا بالعكس چون انحرافش به قدر فاصله از مغرب تا مشرق يعنى 180 درجه نيست نمازش صحيح است چه آنكه در اين فرض پشت به قبله نماز خوانده و بطلان اين نماز بديهى و قطعى است پس مقصود از اين عبارت آن است كه اگر قبله در مشرق يا مغرب بود و مصلّى بنقطه جنوب يا شمال نماز خواند يا بالعكس قبله در جنوب يا شمال بود و وى بنقطه مشرق يا مغرب نماز خواند نمازش صحيح است زيرا اگر قبله در واقع به طرف جنوب باشد فاصله بين مغرب و مشرق تماما براى جاهل قبله محسوب مىشود و شاهد آن رواياتى است كه در اين باب وارد شده از جمله روايتى است كه صاحب وسائل در ج 3 ص 228 آن را به اين شرح نقل فرموده :
محمّد بن علىّ بن الحسين باسنادش از معاوية بن عمّار انّه سئل الصّادق عليه السّلام عن الرّجل يقوم فى الصّلوة ثم ينظر بعد ما فرغ فيرى انّه قد انحرف عن القبله يمينا او شمالا فقال له : قد مضت صلوته و ما بين المشرق و المغرب قبلة .
قوله : و هو موجب للصحة مطلقا : چه انحرافش از قبله