و نيم فاصله با دائره معدّل و خط استواء در جانب جنوب پس طلوع و غروب شمس در اين نقطه با طلوع و غروبش در اعتدال ربيعى و خريفى بيست و سه درجه و نيم تفاوت دارد چنانچه با نقطه انقلاب صيفى چهل و هفت درجه تفاوت دارد ، پس از اوّل مطلع جدى تا اوّل سرطان هرخطّى كه به موازى خطّ مشرق و مغرب بكشيم قطعا با خطّ نصف النّهار تقاطع نموده به طورى كه تشكيل چهار زاويه قائمه مىدهد و اين خطوط طبق فرموده شارح خطوط مشرق و مغرب اصطلاحى است و مبدء و منتهاى آنها را مشرق و مغرب اصطلاحى گويند .
قوله : كما صرّح به المصنف ( ره ) : ضمير در [ به ] به كون المراد بهما المشرق و المغرب الاعتداليين راجعست .
قوله : و هما المقاطعتان : ضمير [ هما ] به جهتان راجعست قوله : بحيث يحدث عنهما : ضمير در [ عنهما ] به خطّين عود مىكند .
قوله : كانت مخالفة : ضمير در [ كانت ] بعلامت اوّل راجع است .
قوله : حال استقامته : مقصود دو حالت غايت ارتفاع و نهايت انخفاض مىباشد .
قوله : فلا يصحّ جعلهما معا : ضمير در [ جعلهما ] به دو علامت راجعست .
متن :
إلا أن يدعى اغتفار هذا التفاوت ، و هو بعيد ، خصوصا مع مخالفة العلامة للنص و الاعتبار .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 132
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٣٢