و في الدروس اكتفى بجواز الصلاة فيه للرجل كما ذكرناه .
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
سعى كنند كفن را از نظر جنس پارچهاى تهيّه كنند كه از نظر جنبه اقتصادى و رعايت حال ميّت در حد وسط باشد البته واجب نيست جنس بسيار نازل و پستى را براى كفن انتخاب كنند اگر چه وارث نيز در اين امر اصرار نموده و از جنس فوق پست ابا بنمايد و نيز اگر وارث صغير هم داشته باشد اكتفاء بجنس پست لازم نيست .
سپس مىفرماين :
قطعات نامبرده لازم است بقدرى ضخيم باشند كه بدن از زير هركدام آنها به تنهائى آشكار نباشد چنانچه واجب است جنس آن از اشيائى باشد كه نماز خواندن مردان در آن جايز است يعنى مثلا از حرير نباشد اگر چه ميّت زن باشد .
و بهتر اينست كه آن را از پنبه سفيد تهيّه كرده باشند .
و سپس مىفرمايد :
در تكفين ميّت در پوست حيوانات همچون گوسفند احتمال منع و عدم جواز است چنانچه مرحوم مصنف در كتاب بيان به آن متمايل شده و در كتاب ذكرى بطور قطع آن را ممنوع نموده است و وجه آن اينستكه در ادلّه وارده آمده است كه ميّت را مىبايست در ثوب كفن نمود و از اين لفظ ثوب منسوج بذهن تبادر مىكند فلذا اطلاق نيز به همين معنا منصرف است .
و دليل ديگر بر عدم جواز اين استكه چنانچه قبلا گفته شد جلود و پوستين را مىبايست از بدن شهيد درآورند و اين نيست مگر به جهت
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 451
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٥١