تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 314

مساهمون:

ص٣١٤
صاحب عادت عدديه : زنى را گويند كه دو ماه متوالى از نظر عدد يكا نحو خون ببيند مانند اينكه زنى دو ماه پشت سر هم هفت روز خون ديد اگرچه ماه اوّل را در هفت روز اوّل و ماه دوّم را در هفت روز آخر ببيند . صاحب عادت وقتيه و عدديّه : زنى را گويند كه دو ماه پىدرپى از نظر وقت و عدد بيك نحو خون ببيند مثل اينكه زنى اوّل ماه هفت روزن و در ماه دوّم نيز به همين مقدار از اوّل آن خون ببيند . و در اين سه قسم از ماه سوّم به بعد عادت براى ايشان مستقرّ شده و لازم است بر طبق آن عمل كنند لذا قسم اوّل هميشه روز اوّل ماه عادت وقتيّه او بوده و قسم دوّم پيوسته در هرماه هفت روز عادت عدديه داشته و قسم سوّم در اوّل هرماه تا هفت روز ميبايد عادت وقتيّه و عدديّه براى خود قرار دهد مگر اينكه در اثناء عادت زنان مزبور به هم بخورد ، يعنى دو ماه متوالى بر خلاف عادت مرسومه ايشان اتّفاق افتاده و بزنان غير صاحب عادت كه بعدا شرح آنها ميآيد ملحق شوند . صاحب تمييز : زنى را گويند كه در عرض ماه واحد خونهاى متعدد و از نظر اوصاف گوناگون ميبيند ولى در بين آنها خونى كه از حيث رنگ يا بو يا قوام از خونهاى ديگر قويتر هست وجود دارد پس اگر زنى خون سياه و سرخ و زرد ديد باعتبار خون سياه ذات التّمييز مىباشد چنانچه اگر خونى كه بدون بو و خونى كه داراى بوى متعفّن هست ببيند به لحاظ دوّمى صاحب تمييز است همانطورى كه اگر خون رقيق و ثقيل ديد باعتبار دوّم وى را داراى تمييز مىدانند و از اين بيان معلوم شد كه ملاك قوّت خون به سه چيز است : رنگ ، بو ، قوام .