حق اينست كه زن صاحب عادت عدديّه همچون صاحب عادتين به مجرّد رؤيت مىتواند حكم به تحيّض نمايد .
البتّه مخفى نباشد كه مرحوم شارح اين حكم را در وقت تجاوز خون از ده روز در زنان مزبوره فرموده ولى قطعا در غير صورت تجاوز نيز همين رأى را دارند .
قوله : بعد استقراره : ضمير به [ امكان ] راجعست .
قوله : فيما يتوقف عليه : ضمير در [ يتوقّف ] به حيض راجع بوده و ضمير در [ عليه ] به ماء موصوله در [ فيما ] راجعست .
قوله : كايّام الاستظهار : مثال است براى [ ما يتوقّف ] .
قوله : فانّ الدّم فيها : ضمير در [ فيها ] به ايّام استظهار راجع است .
قوله : يمكن كونه حيضا : ضمير در [ كونه ] بدم راجعست .
قوله : الا انّ الحكم به : ضمير در [ به ] به حيض راجعست .
قوله : و مثله القول فى اوّل رؤيته : ضمير در [ مثله ] به استظهار در آخر عادت تا كامل شدن ده روز راجع بوده و ضمير مجرورى در [ رؤيته ] به دم عود مىكند .
قوله : مع انقطاعه قبل الثلاثة : ضمير در [ انقطاعه ] به دم حيض راجعست .
متن :
« و لو تجاوز » الدم « العشرة فذات العادة الحاصلة باستواء » الدم « مرتين » أخذا و انقطاعا ، سواء أ كان في وقت واحد : بأن رأت في أول شهرين سبعة مثلا ، أم في وقتين : كأن رأت السبعة في أول شهر و آخره ، فإن السبعة تصير عادة وقتية و عددية
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 317
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣١٧