استحبابى ندارد .
و اما استبراء از بول بدون شبهه در مردان مستحب است ولى در زنان مورد اختلافست .
برخى از فقهاء فرمودهاند : براى زنان اين استبراء نيز همچون مردان استحباب دارد با اين فرق كه رجال استبراء طولى ميكنند به همان بيانى كه در استبراء اجتهادى گفته شد ولى زنان مستحب است از عرض اين عمل را انجام دهند يعنى ما بين اليهها را مسح كنند .
قوله : للمنزل لا لمطلق الجنب : مقصود از [ منزل ] به صيغه اسم فاعل كسى است كه از او منى خارج شده است چه در بيدارى و چه در خواب ، بواسطه احتلام بوده يا مواقعه باشد ولى مطلق جنب مثل كسى كه جنابتش بواسطه دخول بوده بدون حصول انزال اين حكم دربارهاش جارى نيست .
قوله : ليزيل اثر المنى الخارج : يعنى منى كه از وى خارج شده اثراتش اگر در مجرى باقيمانه باشد بواسطه بول دفع و زائل مىشود .
قوله : ثمّ بالاجتهاد : يعنى پس از بول كه استبراء از منى است بواسطه اجتهاد يعنى استبراء خرطاتى از بول استبراء مىكنند .
قوله : و فى استحبابه به للمرئه : ضمير مجرورى در [ استحبابه ] به استبراء و در [ به ] به اجتهاد راجع مىباشد .
قوله : فتستبرء عرضا : ضمير فاعلى در [ تستبرء ] بمرئه راجع بوده و مقصود از [ عرضا ] اينست كه زنان براى استبراء خرطاتى وقتى از بول كردن فارغ شدند از عرض بين دو اليه را مسح كنند نه مانند مردان
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 288
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٨٨