قوله : بجزء من بدنه تحلّه الحيوة : ضمير مجرورى در [ بدنه ] به جنب راجع بوده و ضمير در [ تحلّه ] به جزء عود مىكند و جمله [ تحلّه الحيوة ] صفت است براى [ جزء ] .
قوله : اسم اللّه تعالى مطلقا : چه از نوشتن آن حقتعالى مقصود بوده يا اينطور نباشد .
قوله : فى المشهور : قيد است براى ولو على در هم و دينار
متن :
« و يكره له الأكل و الشرب حتى يتمضمض و يستنشق » أو يتوضأ ، فإن أكل قبل ذلك خيف عليه البرص ، و روي أنه يورث الفقر ، و يتعدد بتعدد الأكل و الشرب مع التراخي عادة ، لا مع الاتصال .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
و : خوردن و آشاميدن براى جنب مكروهست مگر آنكه مضمضه و استنشاق كند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
و يا آنكه وضوء بگيرد چه آنكه جنب اگر قبل از يكى از اين امور چيزى تناول كند خوف آنست كه به مرض برص مبتلا گردد .
و در روايت وارد استكه خوردن و آشاميدن در حال جنابت مورث فقر و تنگدستى است .
سپس مىفرماين :
هريك از امور سهگانهاى كه ذكر شد ( مضمضه ، استنشاق ، وضوء ) بتعداد اكل و شرب متعدد مىشوند مشروط به اينكه بين خوردن و آشاميدنها فاصله متعارف باشد نه باتّصالشان به يكديگر .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 277
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٧٧