و يكفي في الزائد عن المعفو عنه إزالة الزائد خاصة و الثوب و البدن يضم بعضهما إلى بعض على أصح القولين .
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
در صورتى كه ذرّات خون در لباس يا بدن با هم در يك جا جمع شده و مجموع به مقدار مزبور ( دون در هم بغلى ) باشند اجماعى است كه معفّو بوده و وجوب ازاله ندارد ولى اگر ذرّات متفرّق باشند به طوريكه مجموعشان را وقتى يك جا حساب كنيم به مقدار معفّو است در اينمورد بين حضرات فقهاء اختلافست :
بعضى بوجوب ازاله قائل شده بطور مطلق و بعضى به طور مطلق معفّو دانسته و جماعتى تفصيل داده و گفتهاند اگر بين ذرّات فاصله فاحشى باشد ازاله واجب و در غير اين صورت واجب نيست .
سپس مىفرماين : حكم اين صورت نيز ملحق به مجتمع است يعنى مطلقا معفّو مىباشد .
پس از آن مىفرماين :
در جائى كه مقدار خون از قدر معفّو بيشتر باشد لازم نيست تمام ازاله شود بلكه فقط مقدار زائد از قدر معفّو مىبايد بر طرف شود .
فرع
اگر مقدارى خون در لباس و مقدارى ديگر در بدن بوده كه مجموعا از مقدار معفّو بيشتر باشد ولى هركدام به تنهائى يا كمتر از معفّو بوده و يا به قدر آن باشد ، در اينجا مىبايد هردو را مجتمعا در نظر گرفت قهرا ازاله مقدارى از آن لازم نيست مثلا قطرات در بدن را لازم است ازاله نمود يا بجاى آن قطرات روى لباس را مىبايد بر طرف كرد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 143
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٤٣