و الأولى اعتبار إطلاق اسمه عرفا مع ذلك .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
و براى گاو نيز بايد تمام آب چاه را كشيد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
بعضى گفتهاند :
[ ثور ] مذكّر [ بقر ] مىباشد .
و از نظر ما سزاوار و شايسته آن استكه علاوه بر مذكّر بودن معتبر است كه اسم [ ثور ] به آن عرفا اطلاق بشود و مجرّد ذكوريّت كافى نيست بنابراين گوساله نر به لحاظ عدم اطلاق اسم مزبور واجد حكم ياد شده نيست .
مؤلف گويد :
دليل حكم مزبور روايتى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 1 ص 131 به اين شرح نقل فرموده :
شيخ الطائفه باسنادش ، از حسين بن سعيد ، از نضر ، از عبد اللّه بن سنان از مولانا الصّادق عليه السلام قال : ان سقط فى البئر دابة صغيرة او نزل فيها جنب نزح منها سبع دلاء ، فان مات فيها ثور او صبّ فيها خمر نزح الماء كلّه .
قوله : اعتبار اطلاق اسمه مع ذلك : ضمير مجرور در [ اسمه ] به ثور راجع بوده و مشار اليه [ ذلك ] مذكّر بودن مىباشد .
متن :
« و الخمر » قليله و كثيره .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
و براى ريخته شدن خمر و شراب در چاه تمام آب آن را
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 48
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٨