[ و الدّليل النّقلى يعضده ] استفاده مىشود كه ايشان نيز به اين قول متمايل هستند .
قوله : و عدم طهره بزوال التّغيّر مطلقا : ضمير مجرورى در [ طهره ] به جارى قليل راجع بوده و مقصود از [ مطلقا ] بنفسه يا به علاج مىباشد .
قوله : بل بما نبّه عليه بقوله [ او لاقى كرّا ] : ضمير فاعلى در [ نبّه ] و ضمير مجرورى در [ بقوله ] به مصنف ( ره ) و در [ عليه ] به ماء موصوله راجع مىباشد و ضمير فاعلى در [ لاقى ] به آب جارى قليل عود مىكند .
متن :
و المراد أن غير الجاري لا بد في طهره مع زوال التغير من ملاقاته كرا طاهرا بعد زوال التغير ، أو معه ، و إن كان إطلاق العبارة قد يتناول ما ليس بمراد و هو طهره مع زوال التغير ، و ملاقاته الكر كيف اتفق .
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
و مراد مصنف ( ره ) اينستكه :
اگر آب غير جارى بود و بواسطه ملاقات با نجس متغيّر و بدين ترتيب متنجّس شد در تطهير آن اجتماع دو امر لازم است :
الف : زوال تغيّر .
ب : اتّصال و ملاقاتش با كرّ طاهر اعم از اينكه اين ملاقات پس از زوال تغيّر بوده يا مقارن با آن صورت گيرد ، اگرچه اطلاق عبارت صورت ديگرى را كه قطعا مراد و مقصود نيست شامل مىشود و آن ملاقات كرّ با آب متنجّس مزبور است بهر نحوى كه اتفاق افتاد ولو آنكه ملاقات قبل از زوال تغيّر باشد و چنانچه گفته شد اين صورت يقينا مراد نيست .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 31
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣١