اين كتاب شرحى است كه حامل لطائف و فوائد كوتاهى است كه به كتاب مختصر شريف و گردآورده شده عالى و مرتفعى كه حاوى اصول مطالب و مسائل شرعى است موسوم به [ اللّمعة الدّمشقيّه ] اضافه نمودم .
كتاب مختصر مزبور از تصانيف استاد و مقتداى ما محقّق شريف ، ماهر در فنّ علوم شريعت مدققى كه جامع دانش و سعادت و واجد مرتبه عمل و شهادت مىباشد ، امام فقه سعيد در دنيا و آخرت ابى عبد اللّه شهيد يعنى محمد بن مكّى كه خداوند متعال درجاتش را عالى بفرمايد همانطورى كه عاقبتش را ختم بشرف و عظمت فرمود مىباشد .
قوله : و بعد : اين كلمه در اينجا مبنى بر ضمّ است زيرا معناى مضاف اليهش در تقدير مىباشد و تقدير كلام چنين است .
و بعد الحمد و الدّعاء .
قوله : كلمه : فهذه الخ : كلمه [ فاء ] جوابيه است زيرا لفظ [ امّا ] شرطيّه قبل از كلمه [ بعد ] بوده كه حذف شده و تقدير چنين است :
امّا بعد الحمد و الدّعاء فهذه تعليقة الخ .
قوله : تعليقة : به آنچه گويند كه در شرح و حلّ مشكلات عبارتى آورده مىشود باعم از حاشيه يا شرح .
قوله : لطيفة : صفت است براى [ تعليقة ] بنابراين مرفوع است چه آنكه موصوفش خبر است براى [ هذه ] .
و در شرح و ماهيت [ لطيف ] چنين گفته شده :
اللّطيف ما يدرك و لا يوصف و آن را در مقام مدح و ستايش آورند و الحق كه اين كلمه بجا استعمال شده چه آنكه شرح منظور يعنى [ شرح
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة مقدمه 7
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
صمقدمه ٧