لمعه ] حاوى معانى بسيار دقيق با عباراتى سليس و روان و در عين حال در نهايت استحكام و جزالت مىباشد و قارئين پس از مطالعه و در مقام قياس با كتب ديگر مىتوانند قضاوت كنند .
قوله : و فوائد خفيفة : كلمه [ فوائد ] مرفوع است تا عطف باشد به [ تعليقة ] و [ خفيفة ] نيز مرفوعست تا صفت [ فوائد ] باشد .
مؤلف گويد :
مقصود از [ فوائد ] مطالبى است كه در ذيل عباراتى مىآورند كه از آنها خارج ولى در عين حال ارتباط با آنها دارد .
و منظور از [ خفيفه ] مختصر و اندك مىباشد نه دون و در سطح نازل قوله : اضفتها الى المختصر الشريف : ضمير مؤنث در [ اضفتها ] به فوائد راجعست .
قوله : و المؤلف المنيف : كلمه [ مؤلف ] به صيغه اسم مفعول به معناى گرد آورده شده مىباشد و لفظ [ منيف ] به صيغه اسم فاعل از باب افعال به معناى بلند و عالى مىباشد .
قوله : المشتمل : مجرور است تا صفت باشد براى [ المختصر ] قوله : على امهّات : اين كلمه جمع بوده و مفردش [ امّ ] به ضمّ همزه و تشديد ميم يا [ امّ ] بكسر همزه و تشديد آن و يا [ امّهة ] بضم همزه و فتح ميم مشدّده و هاء مىباشد به معناى اصل و پايه هرچيز .
قوله : البدل : در قرائت اينكلمه دو وجه جايز است : الف : بدل بفتح باء و دال . ب : بدل بكسر باء و سكون دال .
و بهر تقدير معنايش مرد صالح باشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة مقدمه 8
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
صمقدمه ٨