الى ابى و خدعتموه و اعطيتموه من انفسكم و سوأة لرايكم بايّة عين تنظرون الى رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله اذ يقول لكم قتلتم عترتى و انتهكتم حرمتى فلستم من امتى ؟ قال فارتفعت اصوات الناس بالبكاء من كلّ ناحية و يدعو بعضهم بعضا : هلكتم و ما تعلمون فقال على بن الحسين عليه السّلام رحم اللّه امرء قبل نصيحتى و حفظ وصيّتى فى اللّه و فى رسوله و فى اهل بيته فانّ لنا فى رسول اللّه اسوة حسنة »
آنكس كه مرا نشناسد نام و نسب شريف خويش بگويم تا بداند پسر آن كسم كه بر كنار فرات با لب تشنه چون گوسپندان سرش بناحق ببريدند و مخدّرات او به اسيرى آورده مالش به يغما ببردند ، از پدر بزرگوار من دست بازنداشتند تا شهادت يافت اى مردمان شما را بخداى سوگند مگر نه شما به آنحضرت مكاتيب فرستاديد و از روى مكر و خديعت عهود و مواثيق مؤكّد داشتيد و بيعت و اطاعت آشكارا ساختيد تا چون براى هدايت شما بيامد يارى نكرديد و خون پاكش بريختيد هلاكتان باد كه ناخوش تهيه از پيش بدان جهان فرستاديد و زشت تدبيرى كه بينديشيديد آخر با كدام چشم به رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله خواهيد نگريست ؟ ! و چون از قتل ذريّت و سبى عترت خود از شما بپرسد پاسخ چه خواهيد گفت ؟ ! چون امام اين فصل بپرداخت مردمان آغاز گريه و زارى كرده و گفتند آرى هم اينچنين است كه او همى فرمايد در هلاك خويش همى كوشيديم و خسران دنيا و آخرت برخود بخريديم و ندانستيم باز فرمود خدايش رحمت كناد كه پند من فراگيرد و اندرز من بپذيرد كه سيرت رسول را پيشوا ساخته براثر آن همى رويم آن جمع يكزبان آواز برداشتند كه در صلح و جنگ با حضرت تو يكروى و يكدلهايم چشم برحكم و گوش برفرمان از آنچه گوئى سر نپيچيم البته اشارت فرمائى تا خون آن مظلومان از اين ستمكاران بجوئيم حضرت سجاد عليه السّلام فرمود : هيهات هيهات ايّتها الغدرة المكرة حيل بينكم و بين شهوات انفسكم اتريدون ان تاتوا الىّ كما أتيتم الى آبائى من قبل كلّا و ربّ الرّاقصات الى منى فانّ الجرح لمّا يندمل قتل ابى بالامس و
از مدينه تا مدينه (مقتل) (فارسى) — صفحة 817
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٨١٧