- تنبأ ، فعل مضارع مفرد مؤنث غايب است .
تنبئك ابنتك بتضافر امتك . خ 193 ص 652 س 3
تُنْبِتُ
: مىرويانى . مص . انبات ر . ن ب ت - تنبت ، فعل مضارع مفرد مذكّر حاضر از باب افعال است . اين فعل ، هم لازم است و هم متعدّى .
تنبت بها ما قد فات . خ 143 ص 434 س 12
لا تَنْبِذُ
: آيا دور نمىاندازى ؟ ر . ن ب ذ - الا تنبذ ، فعل مضارع مفرد مذكّر حاضر منفى سؤالى است .
الا تنبذها عنك . خ 159 ص 512 س 10
تَنْبيه
: آگاه گردانيدن ، پند و نصيحت ، آگاهى پس از غفلت ، ملامت و سرزنش كردن . ر . ن ب ه - تنبيه ، مصدر باب تفعيل .
كرهت من تنبيهك . ن 31 ص 914 س 9
تَنْتَزِعُ
: بر مىكنى ، بر مىكشى ، مىگيرى . مص . انتزاع ر . ن ز ع - تنتزع ، فعل مضارع مفرد مذكر حاضر از باب افتعال است . اين فعل هم در معنى لازم به كار مىرود و هم متعدّى .
تنتزعها من كرائمى . خ 206 ص 679 س 12
لا تَنْتَضِلُ
: تير نمىاندازد . مص . انتضال ر . ن ض ل - لا تنتضل ، فعل مضارع مفرد مؤنث غايب باب افتعال است .
و لا تنضل فى هممهم . خ 90 ص 250 س 5
تُنْتَضى
: بركشيده مىشود . مص . انتضاء ر . ن ض و - انتضاء ، چون از ناقص واوى آيد به معنى بركشيدن شمشير است و چون از ناقص يائى آيد به معنى كهنه گردانيدن جامه و لباس است .
تنتضى فيه السيوف . خ 139 ص 428 س 1
لا تَنْتَظِرُوا
: انتظار نكشيد . مص . انتظار ر . ن ظ ر - لا تنتظروا ، فعل نهى جمع مذكّر حاضر باب افتعال