تَذُوبُ
: ذوب مىشود ، آب مىشود . ر . ذ و ب - تذوب ، فعل مضارع مفرد مؤنث غايب اجوف واوى ثلاثى مجرّد است .
تذوب الالية . خ 165 ص 542 س 2
لا تَذُوقُ
: نمىچشد . ر . ذ و ق - لا تذوق ، فعل نفى مضارع مفرد مؤنث غايب اجوف واوى ثلاثى مجرد است . در اينجا معنى جمع ( نمىچشند ) مىدهد .
ثم لا تذوقها و لا تطعم . خ 157 ص 500 س 9
لا تَذُوقُوا
: نمىچشيد . ر . ذ و ق - لا تذوقوا ، فعل نهى جمع مذكر حاضر اجوف واوى ثلاثى مجرد است .
و لا تذوقوا النوم . ن 11 ص 854 س 10
تُذيبَ
: ذوب كنى . مص . اذابة ر . ذ و ب - تذيب ، فعل مضارع مفرد مذكر حاضر از باب افعال است كه در اينجا به واسطهء حرف ( فاء ) منصوب شده است .
فتذيبه بالاحزان . ك 409 ص 1281 س 7
انْ تُذيقَ
: اين كه بچشانى . مص . اذاقة ر . ذ و ق - تذيق ، فعل مضارع مفرد مذكر حاضر اجوف واوى از باب افعال است . كه در اينجا منصوب به حرف ناصب ( ان ) است .
ان تذيق الجسم الم الطاعة . ك 409 ص 1282 س 1
تُراب
: خاك ، زمين . ج . اتْرِبَة . م . تِرْبان . ر . ت ر ب و من التراب اكفان . خ 110 ص 345 س 10 ابصارهم بالتراب . خ 212 ص 699 س 1 و شيد بالتراب . خ 217 ص 717 س 11 و عفروا فى التراب . خ 234 ص 789 س 4 بالتراب تواضعا . خ 234 ص 798 س 4 و ترابها فراشا . ك 101 ص 1133 س 9