تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ لغات نهج البلاغه (فارسى) — صفحة 204

مساهمون:

ص٢٠٤
- امرنا ، فعل ماضى متكلم مع الغير مجهول مهموز ثلاثى مجرّد است . و لا بالسعى فيها امرنا . ن 55 ص 1038 س 3

امِرُوا

: مأمور شدند . ر . ا م ر - امروا ، فعل ماضى جمع مذكر غايب مهموز مجهول ثلاثى مجرد است . امروا بمودته . خ 150 ص 460 س 6 امروا بها . خ 213 ص 704 س 13

امْسِ

: ديروز ، يكى از روزهاى گذشته . ج . آماس ، آمُس ، اموس ر . ا م س - امس ، مبنى بر كسر به معنى ديروز ( يك روز قبل ) است . ولى الامس ( با الف و لام ) به معنى يكى از روزهاى گذشته است . و انى لصاحبهم بالامس . خ 33 ص 111 س 14 بدون اسماعهم بالامس . خ 88 ص 222 س 2 و ما فات امس . خ 113 ص 357 س 9 انا بالامس صاحبكم . خ 149 ص 454 س 7 و كنت امس ناهيا . خ 199 ص 661 س 8 بالامس يقول . خ 238 ص 824 س 1 ما منعتك امس . ن 17 ص 863 س 4 انا بالامس صاحبكم . ن 23 ص 874 س 6 فقرق بيننا و بينكم امس . ن 64 ص 1054 س 4 كان بالامس تطفة . ك 120 ص 1145 س 4 كنتم تتنافسون فيه بالامس . ك 186 ص 1176 س 3

امْسَكَ

: نگه داشت ، باز ايستاد ، چنگ زد ، خوددارى كرد . ر . م س ك - امسك ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افعال است . در ص 84 س 13 به واسطهء حرف شرط معنى مضارع ( خوددارى كند ) دارد . لا يزيده ان امسكه . خ 23 ص 84 س 13 و امسكها من ان تمور . خ 90 ص 242 س 8 من امسكها بعد موجان مياهها . خ 202 ص 671 س 7