است . در اينجا به واسطهء اسم شرط ( مَنْ ) معنى مضارع ( فرمانروا كند ) يافته است .
من امر عليها لسانه . ك 2 ص 1089 س 1
امَرّ
: تلختر . ر . م ر ر - امر ، بر وزن افعل ، صفت تفصيلى است .
و على امر من طعم العلقم . خ 26 ص 92 س 9 على امر من العلقم . خ 208 ص 689 س 8
امَرَّ
: تلخ شد . مص . امرار ر . م ر ر - امر ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب مضاعف از باب افعال است .
و قد امر منها ما كان حلوا . خ 52 ص 139 س 6 و احلولى امر منها . خ 110 ص 341 س 13
امْراس
: م . مَرَسَة : ريسمان . ج . مَرَس ر . م ر س - امراس ، جمع الجمع است .
و جعل امراس الاسلام . خ 227 ص 734 س 4
امْراع
: سرسبز شدن ، خرّم شدن ، سبزى و خرمى . ر . م ر ع - امراع ، مصدر باب افعال است .
يخصب لامراعها المجدبون . خ 114 ص 360 س 5
امَرْتُ
: فرمان دادم . ر . ا م ر - امرت ، فعل ماضى متكلّم وحدهء مهموز ثلاثى مجرّد است . در ص 95 س 12 و ص 123 س 4 معنى مضارع ( فرمان بدهم ) دارد .
فاذا امرتكم بالسير . خ 27 ص 95 س 12 لو امرت به . خ 30 ص 105 س 1 لا يطيع اذا امرت . خ 39 ص 123 س 4 و امرتهم بلزوم هذا الملطاط . خ 48 ص 135 س 2 لو انى حين امرتكم . خ 120 ص 372 س 6 بما امرتكم به . خ 120 ص 372 س 7 و امرتهم بغياثه . ن 35 ص 945 س 6
امَرَتْ
: فرمان داد . ر . ا م ر