جوانان بىتجربه را به اغراض خود مشوب مىنمايند . ما از نظر عدم اهمّيت و قابليّت از پاسخ آنان و ذكر نام ايشان خوددارى مىنماييم ؛ ولى چون بعضى از اشخاصى كه مدّعى فضل و دانش هستند ، و خود را مربّى جامعه مىدانند با آنان همآوازنده شده و به فتنهجويى و زشتگويى آنان كمك نموده و سخنانى بر خلاف حقيقت اسلام و قانون اساسى گفته و مىگويند كه موجب گمراهى عدّهء بسيارى از مردمان مسلمان سادهلوح شده و مىشود ، و بعضى از مؤمنين با كمال بىصبرى به ما مراجعه و اعتراض كردهاند كه چرا پاسخى به اين مردمان هرزهگوى ياوهسرا نمىدهيد ؛ ما با اين همه تعدّيات مخالفين اسلام و فشارهاى متديّنين از جادهء حقيقت خارج نشده و به دستورهاى متينهء قرآن كه مىفرمايد
« وَ جادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ »
« 1 » عمل نموده و از حدود برهان و قانون اساسى و دستورهاى اسلام تجاوز ننموده ، براى تذكّر دولت و وكلاى صالح و آشنا نمودن جامعهء ايرانى به قانون اساسى و حقوق مذهبى مىگوييم كه :
مملكت ما مشروطه و مذهب رسمى ما اسلام - شيعه اثنىعشرى - است . چنانچه در مادهء 1 متمّم قانون اساسى مملكت ايران كه در تاريخ 14 ذىقعدة الحرام 1324 هجرى به امضاى مرحوم مظفرالدين شاه قاجار رسيده ، نگاشته شده است و اعلى حضرت شاهنشاه جوانبخت ما هم در به دو سلطنتش در مجلس شوراى ملّى قسم ياد نمود كه حافظ و نگهبان اين مذهب باشد ، و عين قسم نامه مطابق اصل سى و نهم از متمّم قانون اساسى كه بايد پادشاه در مجلس شوراى ملى قسم ياد نمايد ، اين است :
من خداوند متعال را گواه گرفته و به كلام اللّه مجيد و به آنچه نزد خدا محترم است ، قسم ياد مىكنم كه همّ خود را مصروف حفظ استقلال ايران نموده و حدود مملكت و حقوق ملّت ايران را محفوظ و محروس بدارم . قانون اساسى مشروطيّت ايران را نگهبان و بر طبق قوانين مقرّره سلطنت نمايم و در ترويج مذهب جعفرى ( اثنىعشرى ) سعى و كوشش نمايم و در تمام اعمال و افعال ، خداوند - عزّ شأنه - را حاضر و ناظر دانسته ، منظورى جز سعادت و عظمت ملّت ايران نداشته باشم و از خداوند متعال در خدمت به ترقّى ايران توفيق مىطلبم و از ارواح طيّبهء اولياى اسلام استمداد مىكنم .
و وكلاى مجلس هم پيروى دين و مرام مقدّس اسلام را عهدهدار شده و قسم ياد نمودند كه بر خلاف دولت و قانون اساسى رفتار ننمايند . اينك عين قسم نامهء وكلاى مجلس كه موظّفند در مجلس شوراى ملى قسم ياد نمايند ( به موجب اصل يازدهم قانون اساسى ) :
اصل يازدهم قانون اساسى : ما خداوند را به شهادت مىطلبيم كه به اساس سلطنت و حقوق
هامش
( 1 ) . نحل ، 125