و « خون » ، و « منى » و « مردار » ، و « كافر » ، و « شراب » ، و « عصير » .
سرّ : در ميان هزار و چهار صد نوع حيوان - كه حكما فرمودهاند - در شرع مطهّر ، حكم به نجاست اين دو حيوان « 1 » شده ، به علّت اينكه شهوت و غضب حيوانى - كه در وجود انسانى پيدا مىشود - نجاست معنوى و قذارت روحانى است ، زيرا كه اين دواند « امّ الخبايث » ، و همهء شقاوات ، ازين دو تا زائيده مىشوند ، و اين دو حيوان ، صورت اين دو معنىاند ؛ سگ ، صورت « غضب » و خوك ، صورت « شهوت » .
و امّا سگ و خوك آبى ، صورت شهوت و غضبى است كه وسيلهء آخرت باشد ، چنان كه كلب معلّم و خنزير معلّم ، در السنهء أهل حق متداول است ، در خصوص قوّت غضبيّه و قوّت شهويّه كه مسخّر « عقل عملى » اند - با تأييد الله تعالى - و امّا « بول » و « براز » ، [ كه ] فرع شهوتاند ، اصل و فرع هر دو ، نجساند ، و اين دو تا مآل شهوتاند كه گويد :
چون خر كنّاس ، ز بس ناخوشى * خوى گرفتى ، به نجاست كشى . . . اه
« 2 » و حكايت ناصر خسرو [ در اين زمينه ] مشهور است . و امّا « خون » و « منى » ، با تجارب طبيه « 3 » معلوم است كه از ازديادشان ، موجب ازدياد شهوت است و غليان دم قلب و احتراق دم ، مورّث غضب است و « منى » ، منيّت آرد و خودپرست ، بدتر است از « بت پرست » . و ديگر آنكه : منى مبداء بدن باشد و بدن ، تحقير كند انسان را ، و گرنه روح مجرّد آدمى ، محيط است به مادون و بدن ، چون كلوخى است در آفتاب عالم تاب بىكران روح . و اينها كه گفتيم ، به علاوهء تنظيف است كه مطلوب است و تكثيف مهروب ، و به علاوهء اسرار دقيقه كه بيايد ، ان شاء اللّه .
و امّا « مردار » ، پس دانستى كه حقيقت طهارت و مطهريّت ، بسته به حيات است كه عالم هيولى - كه در باطن عالم قذارت و ناريّت است - به حيات انوار اسفهبديّه طاهر و مستنير است ، حتّى آن كه آب - كه مطهّر اعظم بود - مطهريّتش ، به علّت آن
هامش
( 1 ) - يعنى : سگ و خوك .
( 2 ) - الخ .
( 3 ) - طبيعيّه .