و هرگاه بر نحو مذكور ، ساير آبهاى معتصمه را به آب ايستاده نجس متّصل ( 1 ) * سازند ، نيز كافى در تطهير آن است ، و مراعات امتزاج در اينجا نيز احوط است .
و هرگاه آب ايستاده ، زايد بر كرّ باشد ، و قدرى از آن متغيّر به نجاست شود ، اگر قدر غير متغيّر از آن كه متّصل به يكديگر باشد ، به قدر كرّ يا زايد بر آن باشد ، نجاست ، مختص به قدر متغيّر است ، و ما بقى پاك است ، و تطهير قدر متغيّر ، به مجرّد زوال تغيير ، حاصل مىشود ، و احوط نيز مراعات امتزاج است .
و هرگاه كم [ تر ] از قدر كرّ باشد همهى آن آب ، نجس است ، و تطهير آن ، به طريق مذكور ، حاصل مىشود .
و آب مستعمل در وضو ، پاك و پاككننده است ، و همچنين است حكم آب مستعمل در اغسال غير رافعهء حدث اكبر - چون غسل عيد و جمعه و غسل مسّ ميّت - و آب مستعمل در غسل جنابت ، طاهر است و در مطهريّت آن از حدث ، خلاف است « 1 » و احوط اجتناب است .
و احوط در مستعمل در ساير اغسال رافعهى حدث اكبر - چون غسل حيض و استحاضه - نيز آن است ( 2 ) * * .
و هرگاه دو ظرف آب داشته باشند ، يكى پاك و ديگرى نجس ، و به يكديگر مشتبه شوند ، استعمال هيچ يك در غسل و در وضو جايز نيست ، و هرگاه متمكّن از آب ديگر نباشد ، به جهت نماز ، تيمّم مىكند .
هامش
( 1 ) * اكتفا به اتصال در نظر حقير محل اشكال است . ( محمّد باقر )
( 2 ) * * اين احتياط در غسل مس ميت نيز جارى است . ( محمّد باقر )
( 1 ) - ر . ك : مختلف الشيعة ، ج 1 ، ص 233 ؛ مفتاح الكرامة ، ج 1 ، ص 364 - 366 .