اجر آن تمام داده مىشود « 1 » و مىتوان آن را حمل نمود بر صورت عذر .
و در دو حديث صحيح اين مضمون وارد است كه چون كسى نماز نشسته گزارد ، و خواهد ثواب نماز ايستاده را دريابد ، قرائت را نشسته به جا آورد ، چون به آخر سوره رسد ، برخيزد و سوره را ايستاده تمام نمايد ، و به ركوع رود ، ثواب نماز ايستاده ، از براى او نوشته مىشود . « 2 »
و در روايت ديگر دو آيه از آخر سوره را مذكور نموده كه ايستاده به جا آورد ، به ركوع رود تا ثواب قيام به او داده شود « 3 » .
و دور نيست كه ذكر آن به عنوان مثال يا محمول بر فضيلت باشد .
پس بنابر ظاهر ، اطلاق دو حديث اوّل اظهر است ، و عمل به ظاهر روايت اخيره ، احوط در اداى سنّت است .
و مكروه است تكلّم ما بين چهار ركعت نافلهى مغرب ؛ چه ، نهى از آن وارد شده « 4 » .
و نيز مكروه است تكلّم ما بين نماز مغرب و نافلهى آن ، چنانچه جمعى از علما مذكور نمودهاند « 5 » .
و از حضرت صادق عليه السّلام مروىّ است كه فرمودند : كسى كه به جا آورد نماز
هامش
( 1 ) - الكافى ، ج 3 ، ص 410 ، ح 2 ؛ وسائل الشيعة ، ج 5 ، ص 492 - 493 ، ح 1 باب 5 ، ابواب القيام .
( 2 ) - صحيحهء زراره و صحيحهء حمّاد بن عثمان - التهذيب ، ج 2 ، ص 170 ، ح 675 و 676 ؛ وسائل الشيعة ، ج 5 ، ص 498 - 499 ، ح 1 / 3 باب 9 ، ابواب القيام .
( 3 ) - صحيحهء حمّاد بن عثمان - الفقيه ، ج 2 ، ص 238 ، ح 1046 ؛ وسائل الشيعة ، ج 5 ، ص 498 ، ح 2 باب 9 ، ابواب القيام .
( 4 ) - التهذيب ، ج 2 ، ص 114 ، ح 425 ؛ وسائل الشيعة ، ج 6 ، ص 488 ، ح 1 باب 20 ، ابواب التعقيب .
( 5 ) - از آن جمله : علّامهى حلّى در تذكرة الفقهاء ، ج 2 ، ص 274 ؛ شهيد اوّل در ذكرى الشيعة ، ج 2 ، ص 294 ؛ سيد محمّد عاملى در مدارك الاحكام ، ج 3 ، ص 14 .