[ مبطلات و منافيات در نماز ]
مبحث نهم : در بيان مبطلات و منافيات نماز است .
و آن نيز دو قسم است :
اوّل : آن است كه عمدا و سهوا ، موجب بطلان نماز مىشود ، و آن ، چند چيز است :
اوّل : زيادتى يا نقصان يكى از اركان نماز است ، سواى آن چه استثنا شده ، چنانچه در محلّش مذكور شد . « 1 »
دويم : فقدان شروط وجوديّهى نماز است ، چنانچه در سابق تفصيل آن مذكور گرديد « 2 » .
از آن جمله : فقدان طهارت از حدث است ؛ پس اگر بدون آن ، عمدا ، يا سهوا ، يا جهلا بالمسأله ، يا بالموضوع ، نماز گزارد ، نماز او ، باطل است ؛ هر چند تكليف او شرعا ، اداى نماز در آن حال باشد . چنانچه يقين به طهارت ، و شكّ در حدث داشته باشد ، و داخل نماز شود ، و بعد از نماز ، مشخّص او شود كه محدث بوده ، پس نماز او محكوم به فساد است ، هر چند تكليف او در آن حال ، اتيان به آن نماز بوده ، و فرقى نيست ما بين آن كه در وقت ، متذكّر آن شود يا بعد از خروج وقت .
و از آن جمله : فقدان طهارت از خبث است - ما عداى آنچه استثنا شده - و آن در صورتى است كه اوّل ، علم به نجاست ، حاصل نموده ، بعد عمدا يا از روى فراموشى نماز كند .
و هرگاه از روى جهل به مسأله باشد ، چنانچه نداند كه عرق جنب از حرام نجس است ، يا نداند كه آب قليل ، به ملاقات نجاست ، نجس مىشود ، و نماز در
پاورقی
( 1 ) - ر . ك : ص 207 .
( 2 ) - ر . ك : ص 186 .