مىفرمايد : اى ملايكهى من ! بعد از آن چه چيز است ؟
پس مىگويند ملايكه : اى پروردگار ما ! ما نمىدانيم .
پس مىفرمايد خداى تعالى : هرآينه شكر مىنمايم او را البته ، چنانچه شكر نمود مرا ، و رو مىنمايم به سوى او ، به فضل خودم ، و مىنمايم به او ، رحمت خود را . « 1 »
و دعا در آن مستحبّ است و مروىّ است كه كمتر چيزى كه در سجدهى شكر مجزى است ، اين است كه سه دفعه شكرا بگويد « 2 » .
و از حضرت صادق عليه السّلام مروىّ است كه چون بنده سجده نمايد ، پس بگويد : « يا ربّ » به قدرى كه نفس او منقطع شود . مىگويد پروردگار عزّ و جلّ : لبّيك ، چه چيز است حاجت تو . « 3 »
و نيز مروىّ است كه در سجود شكر ، صد دفعه « شكرا شكرا » بگويد ، و اگر خواهد صد دفعه « عفوا عفوا » بگويد « 4 » .
و ادعيه در سجود ، متعدد وارد شده [ و ] در كتب ادعيه مذكور است . « 5 »
و مستحبّ است كه دستها را تا مرفق ، بر زمين فرش كند ، و سينه را بر زمين بچسباند ، و سجده را طول دهد ، و گريه و زارى نمايد ، و جبين و دو طرف رو را بر خاك گذارد .
هامش
( 1 ) - التهذيب ، ج 2 ، ص 110 ، ح 415 ؛ وسائل الشيعة ، ج 7 ، ص 6 - 7 ، ح 5 باب 1 ، ابواب سجدتى الشكر .
( 2 ) - ذكرى الشيعة ، ج 3 ، ص 461 .
( 3 ) - الفقيه ، ج 1 ، ص 219 ، ح 975 ؛ وسائل الشيعة ، ج 7 ، ص 16 - 17 ، ح 3 باب 6 ، ابواب سجدتى الشكر .
( 4 ) - الفقيه ، ج 1 ، ص 218 ، ح 969 ؛ وسائل الشيعة ، ج 7 ، ص 16 ، ح 2 باب 6 ، ابواب سجدتى الشكر .
( 5 ) - ر . ك : مصباح المتهجد ، ص 59 و 173 و 213 - 214 ؛ بحار الانوار ، ج 86 ، ص 194 .