تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 580

مساهمون:

ص٥٨٠

مسألهء 101 - :

اگر كسى در ايام روزه گوش يا دهن يا دماغ را به آب برد جدا جدا يا با هم ، آيا ضرر دارد وقتى كه تمام به زير آب نرود ؟

جواب :

تا كاسهء سر به زير آب نرود قصور ندارد .

مسألهء 102 - :

گاه مىشود كه در آخر ماه مبارك مرد عامى مىآيد از دهى به مزرعه كه چند نفر آنجا هستند و خبر مىدهند كه شب گذشته ماه را در فلان ده جمع كثيرى ديدند و افطار كردند ، آيا به حرف چنين يك نفر مىتوان افطار كرد ؟ يا آن كه از هيچ كس نشنيده باشيم اما مىدانيم كه اين مرد غرضى ندارد ، و گمان دروغ به او نداريم ، آيا اگر افطار كنند و كاشف به عمل بيايد كفاره و قضا دارد يا نه ؟

جواب :

در اين صورت افطار كردن به حرف يك نفر چنين مشكل است ، و اگر كسى افطار كند احتياط قضاى آن روز را بگيرد بد نيست ، و چون آن جماعت به اعتقاد خود از روى علم افطار كرده‌اند كفاره معلوم نيست .

مسألهء 103 - :

در كفارهء مشروط به تتابع اگر كسى ظن داشته باشد كه شب است و سحور كند ، اتفاقا در صبح افتد سهوا چه صورت دارد ؟

جواب :

اگر سهوا باشد معلوم نيست تتابع بر هم خورد .

مسألهء 104 - :

در وقت صوم فرو بردن بلغم كه هنوز به فضاى دهن نرسيده باشد كه از راه دماغ به حلق برود مبطل است يا نه ؟

جواب :

بطلان معلوم نيست ، و احتياط بد نيست .

مسألهء 105 - :

بعضى از عوام در دهات در بعضى بلاد در شب ماه مبارك رمضان كه جماع مىكنند زنان ايشان يا مردان نزديك