تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 448

مساهمون:

ص٤٤٨
و بهتر آن است كه اين عبادات را خصوصا نمازهاى واجب را در مسجد خيف بجا آورد . و چون نماز صبح را ادا كند تعقيب بخواند تا طلوع آفتاب ، و روانهء عرفات شود ، و در وقت توجه دعا بخواند و تلبيه بگويد تا عرفات ، و خيمه‌اش را در نمره بزند كه متصل به عرفه است و داخل عرفه نيست .

چهارم : وقوف عرفات است ،

و واجب است كه در آن نيت كند و احوط آن است كه ملاحظهء اول وقت بكند ، به آن كه شاخصى نصب كند ، و چون سايه شروع در زيادتى كند قصد كند كه مىايستم در عرفات از پسين تا شام در حج اسلام حج تمتع از جهت آن كه واجب است قربة الى اللّه . و واجب است كه توقف كند در عرفات از پسين تا شام به هر عنوان كه باشد اگر چه سواره باشد ، و صحيح نيست وقوف كردن در نمره يا عرفه يا ثويه يا ذو المجاز يا تحت الاراك ، زيرا كه اينها حدود عرفات‌اند و داخل در آن نيستند ، و اگر بوده باشد در عرفات و بيرون رود پيش از شام از روى جهل و نادانى يا از روى فراموشى بر او چيزى نيست . و ليكن اگر پيش از شام دانست يا به خاطرش آمد واجب است كه عود كند به عرفات ، و اگر نيايد بعضى گفته‌اند كه حكم عامد دارد . و اگر عمدا پيش از شام روانه شود واجب است كه يك شتر بدهد و در روز عيد بكشد آن را ، و اگر بر شتر قادر نباشد هجده روز روزه بدارد در مكه يا در راه يا در خانه ، و احوط آن است كه پىدرپى بگيرد ، و اگر برگردد پيش از شام كفاره ساقط مىشود . و اگر كسى در روز به عرفات نرسد يا فراموش كند ، واجب