هجدهم : روى پوشيدن است زنان را به نقاب و غير آن ،
و احوط آن است كه دست را بر روى نيز نگذارد ، و جايز است جامه را از سر آويختن بر روى تا سر بينى . و احوط آن است كه چنين بياويزد كه بر روى نخورد .
نوزدهم : در زير سايه رفتن است در حال راه رفتن مردان را ،
مگر در حال ضرورت با كفاره ، و در منزل جايز است ، و در زير خيمه و غير آن بودن .
بيستم : ناخن گرفتن است
در حال اختيار .
بيست و يكم : غسل دادن محرم كه مرده باشد به كافور ،
و حنوط كردن آن به كافور .
بيست و دوم : بيرون آوردن خون از بدن
در حال اختيار به عنوان فصد كردن ، و حجامت كردن ، و بدن را خراشيدن به عنوانى كه از بدن خون در آيد ، يا دندان كندن و غير آن در حال اختيار بنا بر مذهب مشهور ، و بعضى اينها را مكروه مىدانند ، و عمل به قول مشهور احوط است .
بيست و سوم : بريدن درخت و كندن گياه است محرم و محل را از زمين حرم ،
مگر گياه و درختى كه از ملك او روئيده باشد ، يا خود كشته باشد .
بيست و چهارم : پوشيدن سلاح و حربه است بىضرورت
بنابر مذهب مشهور و احوط .
بيست و پنجم : حنا گذاشتن است از جهت زينت
بنا بر مذهب جمعى ، و احوط اجتناب است اگر چه پيش از حرام بوده باشد هرگاه رنگ آن به ماند تا حال احرام .
اما مكروهات احرام ،
پس آن شش چيز است :