تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 437

مساهمون:

ص٤٣٧
و بهتر آن است كه اين عبارت را نيز اضافه كند : لبيك بمتعة بعمرة الى الحج . و اگر تلبيهء كبير را بخواند كه در رسالهء ديگر مذكور است اولا است . و مستحب است كه بلند بگويد بعد از روانه شدن ، و مكرر بگويد خصوصا در وقت بيدار شدن از خواب ، و در وقتى كه به بلندى بالا رود ، يا به سراشيبى رود ، يا به سوارى رسد . پس اگر به حج محرم شده باشد مكرر مىگويد تا پسين « 1 » روز عرفه ، و اگر احرام به عمرهء مفرده گرفته باشد از ميقات وقتى كه داخل حرم مىشود قطع تلبيه مىكند ، و اگر از مكه به خارج حرم رفته باشد و احرام گرفته باشد مىگويد تا وقتى كه ببيند كعبه را . و مستحب است كه هرگاه احرام به حج از مكه گرفته باشد ، چون به ابطح برسد آواز خود را به تلبيه بلند كند ، و در حال احرام بگويد : اللهم حلني حيث حبستني . و اين را نيز بگويد : ان لم تكن حجة فعمرة .

سوم : پوشيدن جامه‌هاى احرام است ،

به آن كه يكى را لنگ كند ، و مىبايد كه از ناف تا زانو را بپوشاند موافق قول مشهور ، و يكى را ردا كند . و مىبايد كه هر دو دوش را بپوشاند ، يا يك دوش را به آن ردا حمائل كند بنا بر مشهور ، و احوط پوشيدن هر دو دوش است ، و لازم نيست كه هميشه پوشيده باشد . و شرط است در اين جامهء احرام كه حرير محض نباشد اگر مرد احرام بندد ، و پوست و موى حيوانى نباشد كه گوشت او را نخورند ، و احوط آن است كه زنان نيز حرير محض نپوشند ، و احوط آن است كه بسيار تنگ نباشد كه زير آن نمايان باشد خصوصا لنگ .
هامش
( 1 ) پسين وقت ظهر را گويند .
بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 437 | العلامة المجلسي / سيد مهدى رجائى