و چون بيرون مىروى به منا آرزو مكن آنچه را روا نيست آرزو كردن ، و استحقاق آن ندارى .
و چون به عرفات روى اعتراف به گناهان خود بكن ، و تازه كن عهد خود را نزد حق سبحانه و تعالى ، به اقرار به وحدانيت او و تقرب به سوى او ، و پاكيزه ساز عهد خود را ، و از نقض عهد بترس چون به مشعر الحرام در آئى ، و چون به كوه مشعر الحرام بالا روى روح خود را به سوى ملا اعلا بالا بر .
و چون قربانى مىكنى هواهاى نفسانى و آرزوهاى شيطانى را بكش ، و چون سنگ ريزهها افكنى شهوات نفس و خست و دناءت و بديهاى او را بينداز ، و چون سرتراشى عيبهاى ظاهر و باطن خود را بتراش و از خود زائل گردان .
و چون داخل حرم شوى داخل شو در امان الهى و حمايت او و ستر او از متابعت هواهاى خود ، و چون دور خانهء كعبه گردى بايد كه در خاطر خود درآورى بزرگى صاحب خانه را ، و بدانى جلال و عظمت و پادشاهى او را ، و چون خود را به حجر الاسود به مالى بايد كه راضى شوى به قسمت او ، و خاضع شوى نزد عزت او .
و چون طواف وداع كنى غير حق تعالى را وداع كن ، و چون در صفا ايستى صاف گردان روح خود را و سر خود را از جهت لقاى حق سبحانه و تعالى در روز قيامت ، و چون به مروه در آئى بايد كه ملاحظه نمائى كه منظور نظر اوئى ، و علم او شامل حال تو است ، و بر شرط اين حج مستقيم باش ، و وفا كن به عهدى كه با خداوند كردهاى در روز الست ، و عهدهاى او را تا روز قيامت بر خود واجب گردان .
و بدان كه حق سبحانه و تعالى حج را واجب نگردانيد و از جميع
بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 428
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٤٢٨