تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 413

مساهمون:

ص٤١٣
پنج‌شنبه باشد . و از اين قاعدهء لطيفه كه در اين روايت شريفه وارد شده است قاعدهء مختصرتر استنباط مىتوان كرد ، مثل آن كه هر روز كه اول محرم باشد از ايام هفته روز دوم ايام قبل از آن اول ماه رمضان است . مثل آن كه اگر اول محرم جمعه باشد ، پنج‌شنبه را بينداز چهارشنبه اول ماه رمضان است . و اگر اول محرم پنج‌شنبه باشد ، چهارشنبه را بيندازد سه‌شنبه اول ماه رمضان است . يا آن كه بگوئيم چنان كه در خمسه پنجم بعد اول ماه رمضان است اينجا سوم قبل را اول ماه مىگيريم ، چنان كه مىگوئيم جمعه و پنج‌شنبه و چهارشنبه ، پس چهارشنبه سوم قبل است . يا آن كه هر روز كه اول محرم است ، ششم آن روز اول ماه رمضان است ، چنان كه در خمسه دانستى . پس اين حديث نيز بنا بر آنچه سابقا مذكور شد محمول بر اشتباه اهله متواليه خواهد بود ، يا بر آن كه اين روز را مستحب است كه احتياطا و استظهارا روزه بدارند ، زيرا كه اگر به حسب رؤيت با اين قاعده تخلف كند غالبا به اعتبار تقديم اين حساب است بر رؤيت ، پس احتياط در اختيار اين اخبار است در صوم نه در فطر .

مقصد ششم در توضيح حديث مشكل ديگر است كه در اين باب وارد شده است ،

باز سيد جليل الشأن ابن طاووس رحمه اللّه در كتاب اقبال روايت كرده است كه در پشت كتاب قديمى از كتب اصحاب خود ديدم كه هرگاه خواهى روز وقفه و اول ماه رمضان را از هر ماهى