تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 342

مساهمون:

ص٣٤٢
و نقره را در آتش جهنم و داغ كنند به آنها پيشانيها و پهلوها و پشتهاى ايشان را ، و به ايشان گويند اين است مالهائى كه از براى خود جمع كرده بوديد ، الحال به چشيد عذاب آنها را . و از حضرت صادق عليه السلام منقول است كه هر كه ندهد قيراطى از زكات را كه بيست و يك دينار است او نه مؤمن است و نه مسلمان ، و در وقت مردن استغاثه مىكند كه مرا بر گردانيد به دنيا تا زكات را بدهم . چنانچه حق تعالى فرموده است
« حَتَّى إِذا جاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ رَبِّ ارْجِعُونِ . لَعَلِّي أَعْمَلُ صالِحاً فِيما تَرَكْتُ »
« 1 » يعنى : تا وقتى كه بيايد أحدى از ايشان را مرگ گويد پروردگارا بر گردانيد مرا به دنيا شايد عمل شايسته بكنم در آن مالى كه بعد از خود گذاشته‌ام « 2 » . و از حضرت سيد المرسلين و ائمه طاهرين صلوات اللّه عليهم به طرق صحيحه منقول است كه كسى كه طلا و نقره داشته باشد و زكات آن را ندهد حق تعالى او را در روز قيامت حشر خواهد نمود در زمين لغزنده كه پا بند نشود بر آن ، و مسلط سازد بر او مار پيسه را كه زهرش از مارهاى ديگر عظيم‌تر است ، و در عقب او دود و او از وى گريزد ، تا چون به او رسد و داند كه از آن خلاصى ندارد دست خود را به دهان او دهد ، پس به دندان بگيرد او را مانند شتر نرى كه بر چيزى دندان فرو برد ، پس طوقى گردد در گردن او . و اين است معنى قول حق تعالى « سيطوقون ما بخلوا به يوم القيامة » يعنى به زودى طوق گردانند در گردن ايشان آن چيزى را
هامش
( 1 ) سورهء مؤمنون : 99 - 100 . ( 2 ) فروع كافى 3 / 504 ، ح 11 .