تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 218

مساهمون:

ص٢١٨
خوردنيها در بلاد جبل يعنى شهرهائى كه در ميان آذربايجان و عراق عرب و خوزستان و فارس است - و بعضى گويند يعنى همدان و حوالى آن - نازل باشد ، و ميوه بسيار باشد ، و زنان بسيار به ميرند . و در آخر سال كسى بر پادشاه خروج كند در نواحى مشرق ، و به بعضى از فارس غم و دلگيرى برسد ، و زكام در بلاد جبل بسيار باشد . و به روايت ديگر : آب در آن سال فراوان باشد ، و شير حيوانات بسيار باشد ، و باران بسيار ببارد ، و حبوب بسيار باشد ، خصوص عدس و ماش و باقلا ، و نرخها ارزان باشد ، و عسل فراوان باشد ، خصوصا در فارس و همدان ، و ارزن و ذرت در هند و فرنگ بسيار شود ، و سيب و زردآلو و ساير ميوه‌ها در بلاد فارس و بصره و شام نيك به عمل آيد ، و خربزه و خيار در ولايت مشرق و عمان نيكو باشد . و در آن سال خرما و ميوه‌ها و گوشت و روغن فراوان باشد ، و ليكن زر در ميان مردم كم باشد ، و در بلاد مشرق و اطراف هند و اسكندريه مرگ بسيار باشد ، و مرض سرسوم « 1 » و ديوانگى بسيار باشد . و در زمستان زفاف و تزويج زنان بسيار واقع شود ، و دريا طغيان كند ، و بعضى از بلاد را غرق كند ، و آب فرات و نيل كم باشد ، و به اين سبب در مدت دو ماه در مصر قحط عظيم پديد آيد ، و مواشى و چهار پايان در صحراها نيك باشند ، و اسب و شتر و گاو در هر ناحيه فربه باشد ، و زكام در بلاد جبل و اطراف دريا بسيار باشد ، و حبوب و ميوه‌ها در مكهء معظمه بسيار و ارزان باشد ، و ليكن فساد در آن بلدهء طيبه بهم رسد ، و در آخر سال هلاكت در
هامش
( 1 ) حالت آشفتگى و بيخودى پريشان حواسى ، در عربى سرسام مىگويند .