تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 128

مساهمون:

ص١٢٨
فرموده است
« وَ السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ . أُولئِكَ الْمُقَرَّبُونَ »
« 1 » و فرموده است
« فَاسْتَبِقُوا الْخَيْراتِ »
« 2 » و فرموده است
« سابِقُوا إِلى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ »
« 3 » و معلوم است كه در اينجاها به آن معنى نيست . و اين كه خلفاء ثلاثهء ايشان و اشباه آنها در معرفت و علم و عبادت بر ديگران پيشى گرفته باشند ، ممنوع است ، بلكه خلافش ظاهر است ، و اكثر اوقات در مسائل به ساير صحابه خصوصا على بن أبى طالب عليه السلام رجوع مىكردند . و سنيان نقل كرده‌اند كه عمر در هفتاد جا گفت : لو لا علي لهلك عمر . و عبادت بسيارى از صحابه را از ايشان بيشتر نقل كرده‌اند ، و جهاد كه در صدر اسلام از اعظم عبادات بود به غير گريختن از ايشان چيزى نقل نكرده‌اند ، پس به كدام عمل خير ايشان بر ديگران سبقت كرده‌اند كه در تحت اين آيه داخل باشند ؟ ! دوم : آن كه بر تقديرى كه مراد پيش‌تر مسلمان شدن باشد ، معلوم است كه مراد اسلام واقعى است نه اسلام ظاهرى ، و معلوم است كه در ميان صحابه منافقان بسيار بودند كه ظاهر خود را به اسلام آراسته بودند و باطن ايشان به كفر مشحون بود ، و قريب به ثلث قرآن در مذمت منافقان است . و آنچه از ايشان در آخر نسبت به اهل بيت آن حضرت صلوات اللّه عليه ظاهر شد از بىحرمتى و اهانت و اذيت ، دليل بود بر آن كه ايمان ايشان از روى نفاق بود ، پاره‌اى براى طمع ، و پاره‌اى براى خوف ، و در حيات آن حضرت نيز آثار نفاق از ايشان بسيار ظاهر شد كه در كتب مسطور است .
هامش
( 1 ) سورهء واقعه : 10 - 11 . ( 2 ) سورهء بقره : 148 . ( 3 ) سورهء حديد : 21 .
بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 128 | العلامة المجلسي / سيد مهدى رجائى