درجه ايست از درجات بهشت كه در بهشت به او مىدهند ، و آن را ثواب مىنامند .
دوم : ثمرهء دنيوى كه آن اكرامى است كه حق تعالى در دنيا به او مىكند ، به سبب آن كه عبادت و بندگى حق تعالى كرده است ، و مانند نماز شب كه در آخرت ثوابى دارد و در دنيا موجب غنا و توانگرى مىگردد ، و مثل صلهء رحم كه آن نيز در آخرت ثوابى دارد و در دنيا سبب طول عمر مىشود .
مقدمهء دوم آن كه ثمرهء اخروى كه آن را ثواب مىگويند مختلف مىشود در عمل واحد به اعتبار اختلاف شرائط آن عمل ،
زيرا كه حق تعالى از براى اعمال صالحه و عبادات مفروضه و مسنونه شروطى چند قرار داده است ، و اين شروط بر دو قسم است :
قسم اول : شروط صحت آن عمل ، كه بدون آن شرط آن عمل صحيح نيست ، مانند وضو از براى نماز .
قسم دوم : شروط كمال آن عمل كه حصول آنها موجب كمال آن عمل مىشود .
و شروطى كه از قسم اول است هرگاه مفقود باشد و به عمل نيايد ، آن عمل صحيح نخواهد بود ، و مطلقا ثوابى نخواهد داشت ، مانند نماز بىوضو .
و شروطى كه از قسم دوم است هر چند بيشتر و زياده به عمل آيد آن عمل ثوابش بيشتر و كاملتر خواهد بود ، و به اين جهت است كه از براى يك عمل مخصوص در اخبار و احاديث ثوابهاى مختلف وارد شده است ، مانند روزهء روز مبعث مثلا كه روز بيست