تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 104

مساهمون:

ص١٠٤
عمر زائر غير محسوب و از جملهء ايام عمر او نبوده باشد بايد كه در اين سه صورت كه ذكر نموديم عمر زائد در ابتداى سفر و در هنگام انشاى زيارت به اتمام رسيده باشد ، و در آن وقت لاجرم وفات نمايد . و جواب از اين اشكال به چند وجه مىتوان گفت : اول : آن كه گوئيم : ممكن است كه وقوع اين ثمرهء چهارم كه در اين حديث مذكور است در حق بعضى از زائران باشد ، و همهء ايشان اين حالت نداشته باشند . و توضيح اين جواب موقوف است بر بيان دو مقدمه :

مقدمهء اول آن كه حق تعالى در قرآن فرموده است « لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا الْحُسْنى وَ زِيادَةٌ »

« 1 » يعنى : از براى آن گروه كه اعمال نيك مىكنند جزاى حسنا هست و زياده . و در حديث وارد شده است كه مراد از جزاى حسنا بهشت است ، و از زياده آن چيزى كه حق تعالى در دنيا به ايشان عطا مىفرمايد از خيرات و بركات دنيا « 2 » . و از اينجا است كه علما حكم كلى كرده‌اند كه هر عبادتى دو ثمره دارد . اول : ثمرهء اخروى كه غايت عمده آن عبادت است ، و آن
هامش
( 1 ) سورهء يونس : 26 . ( 2 ) تفسير قمى 1 / 311 .