احمد بن حنبل پيشواى سلفىها در مسأله خلق قرآن و همچنين ياران او تقيه كردند هر چند تقيه احمد با آنان به نوعى فرق داشت . اين تنها امامان شيعه نيستند كه تقيه كردهاند ، بلكه حضرت ابراهم قهرمان توحيد - در نظر مفسران تقيه كرد ، آنگاه كه به مشركان عصر خود مىگويد : فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٌ ، « من بيمارم » ( صافات / 89 ) ، حضرت در اين جا تقيه كرده است تا آنان حضرت را وادار به بيرون رفتن از شهر نكنند و ايشان پس از آن كه آنان شهر را ترك كردند به سراغ بتها رود و آنها را درهم شكند . هر چند متأسفانه صحيح بخارى ابراهيم عليه السلام را در اين جا دروغگو معرفى مىكند . « 1 »
هامش
( 1 ) . صحيح بخارى ، ج 4 ، 112 ، كتاب بدء الخلق .