پرسش 27
علت تقيّه ، يا ترس از مرگ است يا شكنجه و امامان كه از اين دو ترسى ندارند ، چرا تقيه مىكنند ؟
پاسخ
تقيه به خاطر ترس از مرگ يا شكنجه نبود ، بلكه اسبابى داشت كه به برخى از آنها اشاره مىكنيم :
1 . حكومتهاى اموى و عباسى ، از هر نوع تشكّل شيعى و گرد آمدن شيعيان به دور يك امام وحشت داشتند و به هيچ قيمت آن را نمىپذيرفتند و لذا در دوران خلافت معاويه ، تشكلهاى شيعى نابود شدند و شخصيتهايى مانند حجر بن عدى و ميثم تمار اعدام و يا به دار آويخته شدند . از اين جهت امام براى حفظ باقىماندهء شيعيان ، تقيه مىكردند كه مبادا آنها را از ميان ببرند .
2 . اگر امام تقيه نمىكرد ، نمىتوانست بهديگر وظايفخود بپردازد .
او بهصورت آرام و بدون درگيرى و احياناً مماشات لفظى با گروه مخالف ، حقايق را بيان مىكرد و از اين طريق ، افراد آماده را آگاه مىساخت .
روشن است كه اگر تقيه نمىكرد همين خدمت نيز از ميان مىرفت .
3 . امر به معروف به صورت آشكار و مخالفت با نظام حاكم ، در صورتى لازم است كه مفيد فايده باشد . بديهى است در آن شرايط ، جز به هم زدن نظم و ايجاد آشوب نتيجهاى نداشت .