پرسش 26
وقتى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله از مكه مهاجرت كرد ، ابوبكر را همراه خود برد و او را از خطر نجات داد و از سوى ديگر على را در معرض خطر قرار داد .
اكنون پرسش ايناست كه كدام يك از آن دو سزاوارتر است كه خارى به پايش نخلد و در معرض مرگ قرار نگيرد ؟ اگر بگوييد على مىدانست كه كشته نمىشود ، پس او را در معرض خطر قرار نداد ، در اين صورت خوابيدن در بستر پيامبر براى او فضيلت نيست ؟ !
پاسخ
حضرت رسول صلى الله عليه و آله به هنگام هجرت ، ياران خود را دو گروه نكرد ؛ گروهى را به همراه خود ببرد تا خارى به پايشان نخلد و گروه ديگر را رها كند ، تا زير ضربات دشمن جان سپارند .
خوابيدن در جايگاه پيامبر صلى الله عليه و آله و جان نثارى در راه هدف ، شأن مردان بزرگ است كه بقاى دين و دعوت الهى را بر همه چيز ترجيح مىدهند و در آن موقعيت جز على عليه السلام كسى اين بار امانت را به دوش نمىكشيد و لذا او را در جايگاه خود قرار داد تا دشمن تصوّر كند پيامبر خانه را ترك نكرده است و در شأن چنين جان نثارى اين آيه فرود آمد كه :
. . . وَمِنْ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاةِ اللَّهِ وَاللَّهُ رَءُوفٌ